Het verhaal van Makram
Stel je voor. Je bent 16 jaar, zit in 5 havo, de wereld ligt aan je voeten en dan blijk je opeens ernstig ziek te zijn. Het overkomt, de toen 16 jaar oude, Makram (19). De diagnose maakt een enorme impact op hem. Vier maanden lang wordt hij intensief behandeld en gelukkig geneest hij. Nu is Makram een van de jongerenambassadeurs van KiKa. Hij wil scholieren bewust maken over de impact van kanker. Hij staat centraal in de voorlichtingsvideo 'Kankerverhalen'.


Zieker en zieker
Makram blikt terug op de periode voordat hij de diagnose krijgt. “Ik had alles onder controle, deed leuke dingen met vrienden. De wereld lag aan mijn voeten.” Opeens krijgt Makram last van hevig nachtzweten en moet hij vaak overgeven. "Ik wist direct dat het niet goed zat.”
Makram wordt van het kastje naar de muur gestuurd terwijl zijn klachten blijven aanhouden. Op een gegeven moment valt hij zelfs flauw bij de bushalte. Zijn docent ziet het gebeuren en belt de ambulance. In het ziekenhuis vinden de artsen geen oorzaak. Als de familie aandringt op een bloedonderzoek blijkt dat het flink mis is. Diezelfde avond krijgt Makram het verschrikkelijke nieuws: hij heeft lymfeklierkanker. “Mijn wereld stortte in, ik ben in tranen uitgebarsten en vloog mijn vrienden gelijk om de hals. We konden het allemaal niet geloven...” Hij wordt direct opgenomen in het Prinses Máxima Centrum voor kinderoncologie.
Vier maanden lang in het ziekenhuis
Het blijkt te gaan om een zeer agressieve vorm van kanker. De behandeling start meteen. Gelukkig is de prognose goed. “De artsen verzekerden mij dat ze er alles aan gingen doen om mij beter te maken.” Makram wordt de volgende ochtend eerst geopereerd en daarna begint de zware, eerste chemokuur. “Bang om dood te gaan was ik niet, maar ik besefte me wel heel erg dat ik aan het begin stond van een zware tijd.”
De behandeling is zoals verwacht zwaar. In vier maanden tijd krijgt Makram vijf chemokuren. Dat is pittig voor hem. Makram is erg ziek van de chemo en verblijft daardoor zijn hele behandeling in het ziekenhuis. “Tijdens de behandeling kon ik niet veel en lag ik hele dagen in bed. Naar school gaan lukte al helemaal niet. Dat was moeilijk. Ik had het geluk dat ik in Utrecht woon. Daardoor kwamen mijn vrienden vaak langs na school. Dat was heel belangrijk voor me.”
Na vier maanden ontvangt Makram de Bloemenkraal en is zijn behandeling klaar. Dan breekt een nieuwe, spannende tijd voor hem aan: zijn centraal eindexamen. “Tijdens mijn laatste chemobehandeling begon ik aan mijn examen wiskunde. Dat was heel dubbel. Maar al het harde werk was het waard.” Makram slaagt cum-laude voor zijn eindexamen én krijgt het mooiste nieuws: hij is genezen.
Mentale en fysieke nasleep
Na de behandeling was Makram er klaar voor om alles uit het leven te halen. Dat blijkt lastig. “Eerlijk gezegd was ik ongelukkiger dan ooit," blikt hij terug. De diagnose heeft hem veranderd. “Mijn eerste gevoel was: dit hoofdstuk uit mijn leven kan ik afsluiten, ik ga mijn leven weer oppakken.” Maar Makram onderschat de impact. Hij is snel moe en voelt zich nooit helemaal fit. Mentaal is de klap misschien nog wel groter. Hij ontwikkelt een angststoornis. “Ik raak in paniek om de kleinste dingen. Voorheen had ik dat niet, ik had altijd alles onder controle. Doordat ik heel ziek bleek te zijn raakte ik die controle plots kwijt.”
Door te gaan praten over zijn ervaringen lukt het Makram steeds beter om te verwerken wat hij heeft meegemaakt. Hierdoor krijgt hij zijn angststoornis beter onder controle. Erover praten doet hij niet alleen met familie en vrienden. Als jongerenambassadeur van KiKa gaat Makram langs middelbare scholen om te vertellen over zijn ervaringen en de impact van de ziekte op zijn leven. “Omdat er zoveel wordt gescholden met kanker, vind ik het belangrijk om mijn verhaal te doen. Ik vertel jongeren mijn verhaal en wat het met mij doet als ik ze hoor schelden met kanker. Dat maakt zichtbaar indruk.”





