Ralph had nierkanker en wordt nu arts
Verhaal van een survivor
Dankzij onderzoek overleeft inmiddels 81% van de kinderen met kanker. Al die survivors hebben hun eigen verhaal, hun eigen dromen en ambities. Ralph is één van hen. Hij kreeg als 4-jarige nierkanker. Nu studeert hij geneeskunde en zet hij zich in voor KiKa als jongerenambassadeur.
“Als kind had ik nooit gedacht dat ik in het ziekenhuis zou gaan werken. Nu hoop ik ooit aan de slag te gaan als kinderoncoloog.”


Ik snapte niet wat er aan de hand was
Als Ralph (24) vier jaar oud is, krijgt hij een Wilms-tumor, een vorm van nierkanker. Een moment dat hij zelf amper kan herinneren. “Ik was nog zo jong tijdens de behandeling. De dingen die ik weet, komen vooral uit verhalen van mijn ouders.”
In één zomer wordt Ralph behandeld. Hij krijgt chemotherapie en ondergaat een operatie. Eén ding herinnert Ralph zich nog wel heel goed: “Ik snapte niet waarom iedereen aan mij zat. Soms hielden ze me met vier man vast. Dat heeft onbewust veel impact op mijn leven gemaakt.”
Een blijvend litteken
De behandeling van Ralph slaat gelukkig aan; hij geneest. Maar dan begint het leven daarna. “Door de operatie heb ik een groot litteken. Een blijvende herinnering aan mijn ziekte”, vertelt Ralph. “Dat heeft iets met mijn zelfbeeld gedaan. Sinds ik me kan herinneren doe ik de deur op slot tijdens het omkleden en douchen. Ik wil dat niemand mij zonder shirt ziet.”
Het lijkt goed te gaan met Ralph. Na het behalen van zijn vwo-diploma gaat hij geneeskunde studeren. “In mijn jeugd kwam ik nog regelmatig in het ziekenhuis. Mijn ouders vroegen dan: ‘Zie je jezelf hier ooit als arts rondlopen?’ Mijn antwoord was standaard ‘nee’”, blikt Ralph terug. “Maar dat gevoel veranderde. De studie geneeskunde paste toch perfect bij mij. Ik hoop ooit kinderoncoloog te worden en andere kinderen te helpen.”

Een laag zelfbeeld
Tijdens de studie leert Ralph meer over kinderkanker en de psychische gevolgen van de ziekte. “Toen besefte ik me pas; ik ben echt heel ziek geweest. Ik leerde dat er veel kinderen die kanker hebben gehad geen goede relatie hebben met hun eigen lichaam. Daar herkende ik mezelf heel erg in. Sinds de pubertijd heb ik een laagzelfbeeld. Het was een eyeopener: de ziekte heeft meer aangericht dan ik dacht.”
Er echt over praten met een ander doet Ralph lange tijd niet. “Ik stopte het liever weg. Inmiddels praat ik er wel met vrienden en familie over. Dat lucht op”, vertelt Ralph. “Ik weet dat ik daarnaast nog wel professionele hulp kan gebruiken. Ik ben nu 24 en date bijvoorbeeld af en toe, dan merk ik dat mijn lage zelfbeeld me belemmert”, vertelt Ralph.
Anderen helpen met mijn verhaal
Ralph zijn grote droom is om als arts kinderen te helpen die hetzelfde meemaken. “Met niet alleen focus op het kind, maar ook op het gezin eromheen. Zij zijn zo belangrijk.”
Daarnaast zet Ralph zich in om meer bewustwording te creëren over de ziekte. Sinds kort is hij jongerenambassadeur bij KiKa. Hij bezoekt middelbare scholen en vertelt zijn verhaal. Vaak is de aanleiding voor zijn bezoek dat er veel wordt gescholden met kanker. “Ik vind het geweldig om voor de klas mijn verhaal te vertellen. Voor mezelf helpt het heel erg om te praten over mijn ziekte. Ik vertel het echte verhaal. Ik hoop daarmee taboes te doorbreken rondom ziek zijn. Én kinderen stellen goede vragen. Dat is heel leuk.”






